22, 23 augustus

22, 23 augustus
Een van mijn favoriete televisie-programma's is "We zijn er bijna".
Een groep mensen maakt met caravan of camper een reis van een aantal weken door een bepaald gedeelte van Europa. Vanavond zag ik de herhaling van zo'n reis door de Balkan.
Ik vind het leuk om te zien hoe mensen, die elkaar niet kennen, met elkaar optrekken tijdens deze weken.
Sommigen hebben voor deze hele reis eten meegenomen, hebben 's ochtends de hagelslag en kaas uit Nederland op tafel staan. Anderen verdiepen zich in de keuken van het land waar ze doorheen rijden.  Natuurlijk wordt het spelletje jeu de boules gespeeld.
Je hoort en ziet wat over de verschillende culturen van het land/de landen waar gereisd wordt.
Vanavond was de laatste aflevering van deze reis.
Je ziet dan hoe mensen, na vijf weken met elkaar te zijn opgetrokken, echt een groep zijn geworden. Sommigen vinden het heerlijk om naar huis te gaan, om de kinderen en kleinkinderen te zien, terwijl anderen nog wel een tijdje zouden willen blijven in het vakantieland.
Misschien denkt u nu: hij is vast een fervent kampeerder. Nou, dat ben ik niet echt.
Het is al tientallen jaren geleden dat ik dat voor het laatst heb gedaan.
Ik geef zelf de voorkeur aan ander soort vakanties. Maar ieder zijn of haar eigen smaak hierin.

Na het programma zit ik nu in mijn studeerkamer, zet inog even de laatste puntjes op de i voor de dienst van zondagochtend. Ik hoop dat het geluid goed is, zodat u thuis de dienst ook goed kunt beluisteren.
Een goede zondag gewenst.

Foto: Redactie
terug